السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
421
تحرير الوسيلة (فارسى)
( 1 ) مسألهء 3 - در همان نماز ظهرى كه احتياطا خوانده مىشود ، اقتدا كردن ( و به جماعت خواندن ) جايز است بنابراين وقتى كه نماز جمعه را خواندند ، براى آنان جايز است احتياطا نماز ظهر را با جماعت بخوانند . و كسى كه نماز جمعه را نخوانده اگر ( نماز ظهرش را ) به نماز ظهر احتياطى امام اقتداء كند ، براى او اكتفاى به آن جايز نيست ، بلكه واجب است كه نماز ظهر را اعاده كند . ( 2 ) شرايط نماز جمعه و آنها امورى است : ( 3 ) اوّل - عدد « نمازگزاران » است و حد اقلّ آن پنج نفر است كه يكى از آنها امام مىباشد ، بنابراين نماز جمعه با كمتر از پنج نفر واجب نمىشود و منعقد هم نمىگردد و گفته شده كه حد اقلّ آن هفت نفر است ، ( ولى ) اشبه آن است كه ما ذكر كرديم ، بنابراين اگر ( براى نماز جمعه ) هفت نفر و بيشتر جمع شوند ، فضيلت مؤكّدترى پيدا مىكند . ( 4 ) دوّم - دو خطبه است و اين دو خطبه مانند اصل نماز واجب مىباشد و بدون آنها ، نماز جمعه منعقد نمىگردد . ( 5 ) سوّم - جماعت است ، بنابراين نماز جمعه به صورت فرادا صحيح نيست . ( 6 ) چهارم - آن كه نماز جمعهء ديگرى در فاصله كمتر از سه ميلى اين نماز جمعه نباشد ، بنابراين اگر بين دو نماز جمعه سه ميل فاصله باشد ، هر دو نماز صحيح است و معيار آن فاصلهاى است كه بين دو نماز جمعه است ، نه فاصله ميان دو شهرى كه نماز جمعه در آنها منعقد مىشود ، بنابراين اقامهء چند نماز جمعه در هر يك از شهرهاى بزرگى كه فرسنگها طول دارد ، جايز است . ( 7 ) مسألهء 1 - اگر پنج نفر براى نماز جمعه حاضر شوند ولى در اثناى خطبه يا بعد از آن قبل از خواندن نماز جمعه ، متفرق شوند و بر نگردند و عدد نمازگزاران به حدّ نصاب نرسد ، بر همه آنها واجب است كه نماز ظهر را بخوانند . ( 8 ) مسألهء 2 - اگر در اثناى خطبه نماز جمعه متفرّق شوند ، سپس برگردند چنانچه بعد از آنكه مقدار واجب خطبه تحقق يافته است متفرّق شوند ، ظاهر اين است كه اعادهء خطبه واجب نباشد ، و لو اينكه مدت تفرّق آنها طول بكشد ، كما اينكه حكم همچنين است اگر بعد از خطبه متفرق شوند ، سپس برگردند ( اعادهء خطبه لازم نيست ) و اگر قبل از تحقق مقدار واجب خطبه ، متفرق شده باشند ، پس اگر به عنوان اينكه از خواندن نماز جمعه صرف نظر كردهاند ، متفرّق شدهاند احتياط آن است كه مطلقا خطبه از نو خوانده شود و اگر براى عذرى ، مانند باران مثلا ، متفرق شوند ، چنانچه تفرّق به حدّى طول بكشد كه به يكى بودن عرفى خطبه ، ضررى برساند ، ظاهر آن است كه خطبه از نو خوانده شود و گرنه بنا را بر همان خطبه بگذارند و صحيح است .